Bureau : Krill Architects

Samenwerking : o.r.c.a. , Toledo, Emik

Locatie : Bandung, Indonesia

 

Tijdens mijn werk aan het Bandung-project kreeg ik ook de kans om mee te werken aan de ontwikkeling van een spel dat gespeeld zou worden met lokale bewoners om het proces achter ons voorstel inzichtelijk te maken. Ik was verantwoordelijk voor het ontwerpen van de spelelementen, het speelbord en de kaarten en droeg ook bij aan de ontwikkeling van de spelmechanieken.

​

We stelden een stedelijk simulatiespel voor als middel om bewustwording te creëren en bewoners actief te betrekken als mede-ontwikkelaars van hun eigen leefomgeving. Het spel werd met succes getest in de kampung en had het gewenste effect: deelnemers werden zich meer bewust van de lokale uitdagingen en werkten samen tijdens het spel.

​

Om spelers betrokken te houden werd een gezamenlijk doel geïntroduceerd, een einddoel waar alle deelnemers tijdens het spel naartoe moesten werken. Het doel was om de economische situatie van elke speler te verbeteren door de waarde van hun eigendom te verhogen.

​

Het spel is gebaseerd op het idee dat vastgoedwaarde kan stijgen of dalen afhankelijk van de locatie. Het is geïnspireerd op bestaande bordspellen. Net als bij Monopoly is het doel om waarde te creëren. Maar in plaats van winst te maken ten koste van anderen spelen de deelnemers tegen de bank, wat samenwerking in plaats van competitie stimuleert.

​

Een pion wordt gebruikt om willekeurige gebeurtenissen te simuleren, zoals:

• Kanskaarten (bijvoorbeeld: sommige spelers krijgen extra geld)

• Onderhoudsdagen (iedereen moet investeren in onderhoud)

• Risico’s (zoals brand, overstroming of ziekte)

​

In het midden van het speelbord wordt de kampung weergegeven met kartonnen huisjes die elk gekoppeld zijn aan een speler. De waarde van een huis kan verhoogd worden door het naar een hoger niveau te brengen. De meeste huizen beginnen op het laagste niveau. Door samen te werken kunnen spelers een leeg perceel creëren door een huis op een ander huis te stapelen. Een leeg perceel naast een huis zorgt voor ventilatie, wat de waarde verhoogt. Als een speler eigenaar is van het lege perceel kan hij of zij het gebruiken om sanitaire voorzieningen aan te leggen, wat de waarde nog verder verhoogt. Dit proces gaat door totdat het open perceel verbonden is met de openbare ruimte.

Aan het einde van het spel wordt het individuele kapitaal van elke speler geteld. Vervolgens wordt aan de spelers gevraagd om te reflecteren op hun ervaring en of ze situaties uit het spel herkennen uit hun dagelijks leven. Dit bevordert een beter begrip van de problematiek en stimuleert betekenisvolle gesprekken.