Samenwerking : Ioana Trusca

Inzending voor de “Dying” Competitie van Non Architecture

 

De competitie nodigt deelnemers uit om de typologie van de begraafplaats opnieuw te bedenken en vorm te geven als een ruimte, fysiek of digitaal, waar we de doden kunnen begraven, eren of herinneren. De uitdaging is om vernieuwende ontwerpvoorstellen te maken die inspelen op onze veranderende relatie met de dood en met herinnering, en die nieuwe manieren bieden om degenen die niet meer bij ons zijn te herdenken.

We bevinden ons in een tijdperk van een informatierevolutie. Onze fysieke aanwezigheid wordt aangevuld met een virtuele persoonlijkheid, opgebouwd door software die ons leven volgt en gegevens online opslaat. Wat gebeurt er met dat virtuele leven wanneer wij er zelf niet meer zijn?

Wij geloven dat dit onze benadering van de dood in de toekomst zal veranderen. Het fysieke en het digitale zelf zullen samensmelten tot een compact en draagbaar systeem dat past binnen het leven en ritme van de moderne stad.

Voor nu stellen wij ons dit object voor als een eenvoudige kubus, waarin al onze informatie is opgeslagen: DNA, herinneringen, bewustzijn, beelden, opnames en teksten. Met behulp van moderne technologie kan deze data worden gelezen en omgezet in een digitale ervaring van wie wij waren.

De kubus kan thuis worden bewaard, als een urn van de toekomst, of worden opgeslagen op een heilige plek. Muren vol kubussen bewaren de informatie van mensen die er niet meer zijn. Een lichtsignaal helpt je de juiste persoon te vinden, en door het scannen van een QR-code kun je een unieke digitale versie van die persoon beleven, samengesteld op basis van jullie gedeelde herinneringen.

Deze technologie kan ook worden ingezet voor educatieve doeleinden. Een publiek kan leren via de directe herinneringen en ervaringen van invloedrijke figuren uit de samenleving, zoals kunstenaars, wetenschappers of politici.